en je voelt dat je de greep kwijt bent
op wat zo vertrouwd aanvoelde
beeld je dan eens in
als je dat zou loslaten
die vertrouwde zekerheid
vervlogen in de mist
opgeslokt door twijfel en angst
doorweekt van verdriet en heimwee
geslingerd tussen wanhoop en paniek
kijk dan stug naar jezelf
en je zal zien
dat je in je naakte zelf
sterk in de wind verwurmd staat
licht voorover gebogen
verweerde doorweekte knieën
met je neus in de wind
snotterend en niezend
met halfgesloten tranende ogen
maar je staat er
je bent er
en ondanks alle pijn
val je niet om
dus wanneer het even minder gaat
laat dan maar los
niet bang zijn
want je staat er.
