Wanneer je een ei ziet, denk je aan de smakelijke manier waarop je dat wilt opeten. En er zijn veel variaties mogelijk, eventueel nog met een bijgerecht of in een sandwich geperst, met exotische vruchten erbij of enkel het ei. Heerlijk. En simpel.
Maar dat ei werd een tijd geleden uit een kip geperst. Er zat leven in, het was een creatie tot voortplanting. En het kwam uit de stront, letterlijk. Terwijl we er nu zo hard aan van het genieten zijn.
Zo gaat het ook met het innerlijke van de mens. De buitenkant kan er zo smakelijk uitzien en je fantaseert al wat je met dat ei wilt doen. Maar vanbinnen zit er misschien geen leven meer.
Ik ben een strontig ei geworden. Ik zie er nog redelijk gezond en goed uit, maar dat is enkel schone schijn, want vanbinnen ben ik dood. En de stront, die hangt er ook nog aan.
