zet je zaak zen onderweg in de kijker

miskraam

Wat je als ouder nooit wil meemaken, is het verliezen van een kind. Ook niet wanneer het vruchtje nog veilig in de baarmoeder vastgeklampt zit en in sommige plaatsen van de wereld nog niet als menselijk wezen erkend wordt. Een miskraam, het verlies van een vroege zwangerschap (tot 20 weken) is een heel erg traumatische gebeurtenis.

De moeder heeft het nieuwe leven een tijdje in haar lichaam gehad en heeft dus een lichamelijk en psychologisch trauma te verwerken, terwijl de vader zich emotioneel sterk moet houden voor zichzelf en de partner.

Want bij moeders leidt dit verlies heel vaak tot post-traumatische stress stoornissen of een depressie. Een miskraam is hartverscheurend.

Hoe ga je daar dan mee om? Volgens cijfers krijgt 15 tot 25% van de vrouwen ooit een miskraam. Vanuit eigen ervaring - meerdere keren - bleek de emotionele steun van de partner heel belangrijk waarbij je samen het gemis probeert op te vangen. Maar er is ook de holistische visie.

voortekenen


Een miskraam manifesteert zich meestal met steeds groter wordend bloedverlies en buikpijn, waarbij je stolsels en stukjes weefsel afscheidt.
  • pijn onderin de buik of rug, alsof je ongesteld bent
  • bloedverlies
  • minder gespannen borsten
  • niet meer misselijk: klachten van de zwangerschap worden minder
Het kan ook dat je geen klachten hebt en je er dus niet van bewust bent dat je zwanger bent of een miskraam hebt gehad.

grotere kans


  • vrouwen ouder dan 45 jaar hebben 50% kans op een miskraam
  • door een afwijking in de chromosomen
  • bij zwangerschap met spiraaltje
  • met diabetes
  • overmatig alcoholgebruik tijdens de zwangerschap
  • roken tijdens de zwangerschap
  • bij overgewicht
  • bij vruchtbaarheidsbehandeling
  • tijdens gebruik van bepaalde medicijnen
  • bij herhaaldelijk emotioneel en/of fysiek geweld

opties bij miskraam


  • afwachten tot het vruchtje vanzelf wordt afgestoten, meestal bij de volgende menstruatie
  • medicijngebruik (misoprostol) om weeën op te wekken, zoals bij een abortus
  • operatieve verwijdering (curettage)

fabels


Je krijgt géén miskraam door:
  • sporten
  • stress of druk zijn
  • vaginale seks

lichamelijk herstel


Het lichaam is heel erg weerbaar en herstelt heel snel. Tot twee weken na de miskraam kan je nog een bruine afscheiding hebben of bloed verliezen. Tijdens die periode is het ook aangeraden om seks te mijden. Na deze twee weken kan je ook al opnieuw zwanger worden. De kans dat de nieuwe zwangerschap goed verloopt, is heel groot.

emotioneel herstel


De emotionele en mentale weerslag is heel wat groter. Je hebt een traumatische ervaring achter de rug, en die moet je nog verwerken. Dit hangt af van persoon tot persoon en kan heel erg moeilijk verlopen. Sommige moeders houden er een post-traumatische stress stoornis aan over. Verdriet, teleurstelling, schuldgevoel, hopeloosheid en depressie zijn vaak voorkomende gevolgen van een miskraam. Bovendien kan een dalende hormoonspiegel tot onverwachte huilbuien en stemmingswisselingen leiden. Een overvloed aan verschillende gevoelens en emoties is normaal.

Vaak zijn deze vormen van ondersteuning zinvol:


psycholoog
 

  • het verwerken van verdriet, schuldgevoelens, boosheid of leegte
  • het omgaan met angst voor een volgende zwangerschap
  • relatieproblemen die soms ontstaan doordat partners anders rouwen
  • gevoelens van falen of verlies van vertrouwen in het lichaam

 

rouwbegeleiding
 

  • wanneer het verdriet erg intens blijft en het rouwproces vastzit
  • wanneer de omgeving het verlies onvoldoende erkent
  • wanneer je moeite hebt om betekenis te geven aan wat er gebeurd is

 

CGT
 


 

traumagerichte hulp
 


 

lotgenotencontact
 

Het gevoel "ik ben niet de enige" kan erg helpend zijn.
  • lotgenotengroepen
  • online gemeenschappen
  • organisaties rond zwangerschapsverlies

 


Zoek zeker hulp als:

  • het verdriet na enkele maanden niet vermindert of zelfs toeneemt
  • je nauwelijks nog kunt functioneren op werk of thuis
  • je ernstige schuldgevoelens blijft hebben
  • je last hebt van paniekaanvallen, nachtmerries of herbelevingen
  • je depressieve gedachten ontwikkelt
  • je gedachten hebt om jezelf iets aan te doen.

Als moeder sta je er echt niet alleen voor. Praat met moeders die dezelfde ervaring hebben meegemaakt, want het helpt je dit verlies te plaatsen. En ga zeker het gesprek met je partner niet uit de weg want ook die heeft gevoelens en emoties bij deze gebeurtenis. Ondersteun elkaar zodat jullie samen verder kunnen. Neem contact op met je huisarts, je gynaecoloog, een eerstelijnspsycholoog of een klinisch psycholoog (gespecialiseerd in verlies, rouw of perinatale zorg) of ontdek onderstaande alternatieve therapieën.

lees je dagelijkse horoscoop

ontdek je astrologisch teken