Interactionele Vormgeving (IV)

Interactionele Vormgeving (IV) vertrekt vanuit een integratieve en eclectische visie, waarbij verschillende therapeutische stromingen in interactie worden gebracht. Interactionele Vormgeving bevrucht, verdiept en verrijkt de oorspronkelijke vormen zonder hun eigenheid te verliezen.

Interactionele Vormgeving kijkt niet naar “het probleem in een persoon”, maar naar de terugkerende interacties tussen mensen waarin het probleem ontstaat en in stand blijft. De kern is dus: veranderen van interactie = veranderen van het probleem.

IV integreert experiëntiële met systemische elementen, een lichaamsgerichte benadering met gesprekstherapie, psychoanalyse, gedragstherapie en systeemtherapie en sluit aan bij de vernieuwingen in psychotherapie omdat het oog heeft voor de grotere context en aansluit bij een meersporenbeleid. De therapie brengt vorige stromingen samen tot een nieuwe therapievorm. De reden hiervoor is dat je uniek bent, met je eigen verleden, interesses en culturele achtergrond.

Interactionele Vormgeving gaat uit van het idee dat problemen niet alleen “in iemand” zitten, maar ontstaan en blijven bestaan in interactie met anderen en de omgeving. Dus niet alleen “Wat is er mis met jou?” maar vooral “Wat gebeurt er tussen jou en anderen waardoor dit probleem blijft bestaan?”

De therapie moet zich daarom kunnen aanpassen aan jou als unieke mens, en niet andersom. Een therapeut zal zijn werkwijze daarom steeds toetsen aan de belevingswereld, de 'ingang' en je specifieke probleem, waarbij je onderverdeeld wordt als denker (betekenis), doener (actie) of voeler (emotie).