Lichaam en Geest: moedige angst

het voelt als thuiskomen
niet naar een plek
maar naar een gevoel
dat ik ooit had opgeborgen
voorzichtig
tussen alles wat ik mezelf had beloofd
nooit meer nodig te hebben

ik dacht dat ik sterker was geworden
dat ik mijn hart had leren kennen
door het vaak genoeg te verliezen
ik dacht dat ik wist
waar liefde ophield
en voorzichtigheid begon

tot jij kwam
en alle grenzen zachtjes vervaagden

nu denk ik na over wat ik was vergeten
hoe vruchtbaar hoop kan voelen
en hoe gevaarlijk ze tegelijk is
want ik ervaar wat ik wilde vermijden
dat iemand een belangrijk plaats inneemt
dat stilte betekenis krijgt
dat een berichtje
een glimlach kan veroorzaken
die ik niet kan en wil verbergen

dat mijn hart opnieuw
niet volledig van mij lijkt te zijn

en toch voel ik ook
wat ik altijd hoopte
iemand bij wie ik niets hoef te spelen
een hand die blijft liggen
een stem die rust brengt
een aanwezigheid die niet vraagt
om groter of kleiner te worden

gewoon mezelf
en toch meer mezelf dan ervoor

dat maakt me bang
want als ik opnieuw durf te voelen
heb ik opnieuw zoveel te verliezen
bang dat mijn onbewuste hoop
te groot is voor de werkelijkheid
bang dat wat vandaag begint
morgen een herinnering wordt

bang dat ik mezelf weer moet oprapen

maar misschien is moed
niet het ontbreken van angst
maar het blijven staan terwijl je beeft
je hart niet sluiten
omdat het ooit pijn heeft ervaren
en iemand toch toelaten
met trillende handen

dus hier sta ik
poedelnaakt, zonder XXL handdoek
met alles wat ik weet
en alles wat ik nog niet weet
met mijn verleden in mijn rug
en mijn onderdrukte hoop voor me
met je stilte die als natuurlijk aanvoelt
en je gebrabbel dat me warmte geeft

bang, maar ook zalig gelukkig
dat mijn hart nog altijd kan zeggen
misschien ...

(dankje voor je warmte)

doorzoek de site

moedige angst

persoonlijk

lees je dagelijkse horoscoop

ontdek je astrologisch teken

luisterend horen

vertwijfelde waarheid

genezende stilte

geraakte behoefte

veracht verleden

herbronnende oorlog