blijvende hoop

ik hoop
zonder reden soms
zomaar, vanuit mezelf
alleen omdat mijn hart weigert te vergeten
hoe het voelde toen jij keek
alsof ik de zon was
 
ik verlang
niet naar bezit
niet naar zekerheid
maar naar het licht in jouw stem
wanneer je mij zei
dat ik thuis was
 
er zijn nachten waarop ik wakker lig
niet omdat ik je mis
maar omdat ik me herinner
hoe volledig ik me voelde
toen je naast me ademde
 
liefde is geen zekerheid
ik besef dat nu
het is een weg
een smalle, kronkelende weg
tussen hoop en angst
tussen geven en loslaten
 
ik vertrouwde je
met alles wat ik had
met alles wat ik was
niet omdat je volmaakt was
maar omdat je écht was
en ik dacht: dat is genoeg
dat moet genoeg zijn
 
soms is vertrouwen een sprong
een duik in het onbekende
met ogen dicht
en het hart wijd open
en ik sprong
jij ving me
even
tot de wind veranderde
en we allebei
de richting kwijt raakten
 
maar ik blijf hopen
niet op jouw terugkeer
maar op vrede in mezelf
op een zachte ochtend
waarin ik wakker word
zonder het gewicht van 'wij'
 
ik droom nog van jouw stem
maar ik dwing haar niet meer
ik sluit mijn ogen
en laat jouw echo
de muren van mijn ziel verzachten
we waren geen eindpunt
we waren een begin
van voelen, van falen
van leren wat het betekent
om te geven zonder terug te eisen
ik heb fouten gemaakt
flagrante
ik heb vastgehouden
waar ik had moeten loslaten
en losgelaten
toen ik nog had moeten volhouden
maar mijn liefde was echt
mijn vertrouwen was diep
en mijn hoop
die leefde zelfs in het donker
 
nu leer ik opnieuw te lopen
zonder jouw hand in de mijne
elke stap is een herinnering
maar ook een overwinning
 
ik leer dat liefde geen bezit is
maar een stroom
dat verlangen geen zwakte is
maar een spiegel
dat hopen geen naïviteit is
maar moed
 
en op een dag
zal iemand me aankijken
zoals jij ooit deed
of misschien zachter
en ik zal glimlachen
zonder te vergelijken
dan zal ik durven
opnieuw te vertrouwen
niet omdat ik vergeten ben
maar omdat ik gegroeid ben
 
tot die dag blijf ik schrijven
mijn hart in woorden gieten
elke letter een zucht
een sprankje licht
dat de schaduwen verlicht
want ik hoop
en ik verlang
nog altijd
maar niet meer naar gisteren
 
ik verlang naar morgen
naar wat komen mag
als ik eindelijk
durf te geloven
dat ik liefde waard ben
liefde die blijft