De domeinnaam www.lichaamengeest.be staat te koop    » alle info

40

Continue hypocrisie


© BM '15.I.06


Hypocrisie Eindejaar, de periode waarin we elkaar het allerbeste toewensen, cadeautjes geven en verlangen en waarbij de maatschappij de nadruk legt op verdraagzaamheid en vriendschap. De periode waarin we een boom gelijk evenredig stellen met onze drang om te imponeren en ons imago aan aftoetsen, proberen we ook onszelf de illusie te bewaren een beter mens te worden, of ons tenminste voor te nemen dat te worden.

Tijdens eindejaar wordt onze maatschappij al ruim op voorhand klaargestoomd tot verspilling en koopwoede, waarbij we menen intrinsieke gevoelens te kunnen afkopen. Nochtans, een groter geschenk betekent een grotere adoratie, terwijl net de meest intrinsieke geschenken de grootste voldoening geven. Reclame en sociale druk stuwen deze koopwoede nog aan om de indoctrinatie van geluk door materialisme nog harder te doen overleven.

Familieleden waar we het hele jaar niet naar omkeken, worden nu centraal geplaatst, enkel maar om onszelf van het schuldgevoel te bevrijden, want nu hebben we aangetoond dat we wel degelijk empathie en compassie kunnen koesteren. Bovendien wordt tijdens de kerstperiode het gevoel eenzaam te zijn alleen maar versterkt, want door het omringd worden van personen die je de rest van het jaar enkel maar negeren, voel je je eenzamer dan ooit. Je bent niet alleen, maar het geforceerde samenkomen doet je pas echt beseffen hoe weinig je je emotioneel verbonden voelt.

Eindejaar is het opwekken van een tijdelijke sfeer van hypocriet gedrag, snel vervagend in middelmatigheid.

Wat gebeurt er dan de rest van het jaar? We spiegelen emotionele kwaliteiten opnieuw aan het materiële en voelen ons van binnen voldaan omdat we deden wat ons maatschappelijk opgelegd werd. Dus enkele dagen na eindejaar gaan we weer over tot de orde van de dag: elkaar negeren, ik eerst, en laat de ander maar stikken. Voornemens krijgen dezelfde waarde als het echte gevoel dat we rond eindejaar zo graag voeden: het opwekken van een tijdelijke sfeer van hypocriet gedrag, snel vervagend in middelmatigheid.

Wees jezelf zoals je altijd bent, en loop niet mee in deze hypocriete schemer van verbondenheid en geluk. Voel je verbonden met elkaar volgens wat je op een bepaald moment voelt; niet omdat de samenleving op dat moment bepaalt dat je door het feest dat gevoel moet hebben. Beleef de sfeer van vriendschap en verdraagzaamheid elke dag, en probeer dat gevoel in elke beweging uit te stralen. Je voornemens blijven zo een constante in je emotionele leven; de uitdaging van elke dag. Dan pas kunnen we spreken van echte innerlijke vrede. Een jaar lang eindejaar; moet kunnen.

39

Vrije wil en geluk


© BM '14.VI.01


Vrije wil Als je dan toch een vrije wil hebt, waarom is dan niet iedereen gelukkig? Uitgaand van die stelling kunnen we nadenken over welke de impact van vrije wil is op geluk, ervan uitgaand dat elke mens vrije wil bezit.
 
Vrije wil is inherent aan onze persoonlijkheid; we zijn ermee geboren. Naast de aangeboren dimensies, heeft de omgeving uiteraard en gigantische invloed in hoe we als persoonlijkheid zullen evolueren. Binnen je persoonlijkheidstype zijn er gradaties mogelijk, die je zelf kan sturen om binnen je beperkingen ander gedrag te tonen. Vrije wil is dus aanwezig, je hebt een bepaalde vrijheid, maar je blijft wel in een bepaalde box bewegen.
 
Daarnaast zijn er natuurlijk de invloeden van buitenaf. Religie kan een smet geven op de emotionele bewegingsvrijheid, aangewakkerd door de economische situatie. Familiale kwesties kunnen morele waarden op losse schroeven zetten, en de invloed van je leraars kan je danig indoctrineren. Je verliest jezelf in wat er in je omgeving gebeurt, hoewel je nog steeds de vrije wil hebt om erop in te gaan. Zelfs wanneer de druk van buitenuit zo groot is en je quasi verplicht bent om mee te gaan in de stroom van negativiteit, kan je innerlijk er nog altijd voor kiezen om je moreel af te zetten van je gedrag. Je veroordeelt jezelf, wetende dat je niet anders kan ageren uit zelfbehoud.
 
Schuld heeft ook een belangrijke invloed op je gevoel van vrijheid. Gevangen zitten in een streven naar het oplossen van situaties vanuit een schuldgevoel, brengt je geen stap verder naar het je onttrekken van die emotionele situatie, hoewel je de vrije wil hebt om het in se los te laten en dat schuldgevoel van je af te werpen. Vrije wil geeft je de kracht om vooruit te gaan, om te streven naar die innerlijke staat van geluk. Volg je eigen wil, je buikgevoel, dat waar je voor staat, en vind je geluk.

Golvend geluk


Man of Today


38

Gelukkige tijdsinvulling


© BM '14.X.06


Tijd Wanneer je je eigen gedrag vanop afstand bekijkt, lijkt het een aaneenschakeling van onlogische handelingen. Gedrag dat totaal haaks staat op wie je bent en waar je voor staat. Na het opstaan en de ochtendrituelen ga je in de file staan om daarna te werken voor het materiële welzijn van anderen -meestal ook deels tegen je zin. Na een vermoeiende dag keer je via dezelfde file terug naar huis, om daarna enige tijd door te brengen bij wat je intrinsiek gelukkig maakt en je ook dat gevoel geeft. Door je vermoeidheid en bekommernissen op het werk kan die relatie met wat je gelukkig maakt zelfs enigszins vertroebeld raken.
 
Tegengesteld tot wat ons buikgevoel ingeeft, is niet alleen de dagelijkse tijd die je hebt toegewijd aan wat je gelukkig maakt miniem, maar is ook de reden tot je gedrag een weerspiegeling van je sociale drang naar zelfbevestiging door uiterlijke kenmerken. Je spendeert meer tijd op sociale media dan in je echte leven, omdat de afstand tussen je volgers je toelaat een scherm op te zetten dat je zwakheden verbloemt. En je spendeert tijd aan het opzoeken van materiële zaken die bij aankoop de wereld rond je zouden overtuigen van je intrinsieke kwaliteiten. Terwijl, waar het echt allemaal om draait, je tijdsinvulling is.
 
Steek je tijd in wat je gelukkig maakt, van binnen, dat wat je als persoonlijkheid doet evolueren. Niet in wat je doet stagneren, in wat je hol en doorzichtelijk maakt, in dingen die vergankelijk en doorprikbaar zijn. Steek je tijd in de essentie van jezelf, en zie hoe de wereld rond je zal groeien en delen, om zo samen toch te hebben exact wat we nodig hebben. Verdeel je tijd nuttig, pro-actief, met maar één doel: jezelf zijn.

37

Goddelijke gelijkheid


© BM '14.IX.12


Vrije wil Geboren in een grot of een stal; vanuit de vertaling gelijklopend. Een leven van verhalen en ervaringen die wijzen op een bewust en intens leven. Door de eeuwen heen hebben enkele persoonlijkheden op hun manier een stempel gedrukt op onze maatschappij. De interpretatie van hun levens en inzichten werd in de jaren aangepast en gemanipuleerd, om zo aan de machthebbers de juiste rechtvaardiging te bieden.
 
Het sterrenbeeld Crux heeft vele goddelijke momenten voortgebracht. Tijdens de donkerste dagen, waarbij de zon gedurende drie dagen op haar laagste punt stond, hebben een aantal belangrijke spirituele leiders deze wereld achter zich gelaten in kruisvorm, de lichamelijke positie van gebed, overgave en onderdanigheid, een vorm van roterende continuïteit. Het symbool van de eenheid tussen man en vrouw, de voorstelling van de vier seizoenen en de belichaming van de menselijke dualiteit.
 
Toen de zonnewende het licht terug aan de hemel deed verschijnen, verplaatsten deze persoonlijkheden zich naar een andere dimensie. Hun terugkeren naar de vorige staat (anastasis) ging gepaard met de aardse periode van hoop na de meest donkere dagen. Hun twaalf leerlingen, als belichaming van de karakteristieken eigen aan een sterrenbeeld, konden daarna de boodschap van hoop -er was weer licht- verspreiden. Elke cultuur bracht haar boodschappers van hoop voort.
 
Het zijn mythische metaforen die de zin van het leven en de dood aantonen. Dood is licht en hoop na stilstand. Leven is een versmelting van je mannelijke en vrouwelijke kant, het constante zoeken naar je innerlijke evenwicht. En elk seizoen betekent een verandering in ons karakter en intrinsiek wezen, gezien we als persoonlijkheid constant evolueren. Het leven van deze leiders zoals het werd beschreven, toont je massa's inzichten die je, mits enig besef van interpretatie, dagelijks kan toepassen in je omgang met jezelf. Elk verhaal heeft haar onderliggende motiverende boodschap om als individu je wereld rond je te creëren.
 
Staar je niet blind op religie en lees tussen de regels. De metaforen zijn door de jaren aangepast aan de indoctrinerende visie van de geldende klasse van die tijd om de schapen te leiden en hen een makkelijk aanneembaar inzicht in de levensloop en fundamentele waarden mee te geven -verkeerdelijk interpreterend vanuit een onderdukkende machtspositie. Maar uiteindelijk leef je constant in kruisvorm, in overgave, op zoek naar je emotionele balans. Je zal altijd de continuïteit ontdekken, afgewisseld door seizoenen met hun groei en afbraak en wisselende gemoedstoestanden, met de dood als hoopgevend en herboren element. Interpreteer de verhalen rond het leven van deze persoonlijkheden als een draaiboek voor het jouwe, waarbij inspiratie en inzicht je hoofddoel zijn. Maar richt je vooral op het goddelijke in je, in ons, onze goddelijke gelijkheid.

36

Sociale compassie en verbondenheid


© BM '14.IX.05


Compassie De vele acties die viraal gaan om geld in te zamelen zijn exemplarisch voor onze maatschappij. Vanuit de gedachte dat we alles waar we geen directe invloed op lijken te hebben, kunnen afkopen om ons geweten te sussen, is eigenlijk een aanval op ons rechtswezenlijk en gevoelsmatig bestaan. Als persoonlijkheid kan je pas betrokkenheid voelen wanneer een situatie een impact heeft op je gevoelswereld, dan wel in je directe omgeving. Maar de snel verspreidbare media spelen in op de meest manipuleerbare gevoelens: schuldgevoel en compassie.
 
Compassie is een sentimentele illusie, gebaseerd op een verkeerde interpretatie van het begrip verbondenheid. Door aan dat gevoel van compassie een gedrag te verbinden, geef je jezelf de indruk dat je een emotionele meerwaarde betekent die je relatie met het onderwerp versterkt. Je reinste manipulatie. Gezien de oorzaak van de compassie, een foto die via sociale media rondgaat, geen invloed heeft op je directe leefwereld en je dus ook geen intrinsieke gevoelens kan doen losweken, is het vanuit een sociale druk dat je sentimentele verbondenheid aangewakkerd wordt. Wat dan leidt tot een actie vanuit een kuddegevoel, om maar niet uit de toon te vallen.
 
Schuldgevoel en compassie liggen dicht bij elkaar, omdat het vertoonde gedrag gelijkaardig is. Schuldgevoel creëert vanuit een knagend geweten een gevoel van wrok, en is daarom in se destructief. Enkel boetedoening of een bepaalde actie kan je schuldgevoel wegnemen. Compassie daarentegen komt vanuit een gevoel van empathie, een positieve instelling. Toch blijft compassie een sentimentele illusie, omdat je je verbonden voelt met iets dat eigenlijk buiten je gevoelsveld ligt. Want wat de ander voelt is niet jouw zaak, dus waarom zou je een gevoel van verbondenheid creëren met iets waar je toch geen invloed op hebt? Je geeft jezelf de indruk dat je met compassie bijdraagt tot het welzijn van de ander, terwijl net vaak aangetoond werd dat empathie en compassie niks opleveren, maar enkel stagneren. Er is intentie, motivatie, doelgericht kiezen nodig, en dat voorziet compassie niet. Vanuit de impulsiviteit verpak je geen innerlijke kracht in je compassie.

Compassie is een sentimentele illusie, gebaseerd op een verkeerde interpretatie van het begrip verbondenheid.

En toch hebben schuldgevoel en compassie hetzelfde gedrag als gevolg, ook al is de basis van beide acties verschillend. Waar schuldgevoel uit een negatief en zelfredzaam gevoel ontspringt, wil compassie het beste voor de ander vanuit een intrinsieke wilde motivatie tot welzijn. Gedrag gebaseerd op schuldgevoel geeft enkel jezelf de illusie dat je je goed voelt; compassie geeft een positieve illusie aan jezelf en de ontvanger. Vanuit de visie dat enkel je eigen gevoelens je wereld rondom creëren, kan je stellen dat compassie je emotioneel verlicht en in staat stelt te delen vanuit een intrinsieke motivatie, terwijl schuldgevoel je enkel emotioneel doet stagneren.
 
Toch blijven beide illusies, omdat ze gebaseerd zijn op een gevoel dat een situatie of persoon bij je opwekt. Het is dus geen gevoel dat je zelf opgewekt hebt, maar waar je mee geconfronteerd wordt door maatschappelijke waarden en normen - die niet per se ook de jouwe zijn. Kuddegedrag versterkt de sociale nood tot schuldgevoel en compassie en zet je aan tot acties die niet in je aard liggen. Het blijft dus één manipulatief spel van stimuli ontvangen en verwerken. Sociale druk: wat doe je ermee?

35

Talentvol katalysator


© BM '14.VIII.31


Talent Er loopt zoveel talent rond. Maar er loopt nog gigantisch meer ongebruikt talent rond. Talent dat nog niet ontdekt werd door de jonge leeftijd, de foute omgeving of gewoon geen stimuli die het talent doen opborrelen. Latent talent. Talent is overal maar moet gestimuleerd worden. En net op de manier waarop jij je talenten ontdekt hebt, staan anderen te popelen om ontdekt te worden. Noem het karma of interhumane interesse, maar ergens ben je jezelf verplicht om dat talent te vinden in anderen, net als een ander het vond in jou.
 
Potentieel werd verworven bij geboorte; de verfijning ervan wordt gestimuleerd door omgeving. Zelf kan je je potentieel niet ontdekken; je ontdekt het pas als reactie op de stimuli die je omgeving je biedt. Je kan jarenlang geleefd worden zonder je eigen potentieel te kennen, totdat een gebeurtenis of een babbeltje je zodanig prikkelt dat je je in je eigen karakter verdiept. En dan komt je unieke talent naar boven.
 
Maar je talenten (h)erkennen is niet genoeg om open te bloeien. Die prikkel moet gestimuleerd blijven om je persoonlijkheid te vormen naar je talenten, en omgekeerd. Je creëert een zodanige omgeving dat je constant herinnerd wordt aan wat je onderscheidt. Je hebt je potentieel gevonden en kan creëren. Echt potentieel kan pas bloeien wanneer het gedeeld wordt, want op zich blijft het een abstract gegeven. Potentieel deel je door het te vinden bij anderen. Daag jezelf uit te luisteren naar wie zich rond je beweegt en ook daar potentieel te zoeken. Want het grootste verlies voor onze samenleving is het niet volledig ontdekken en benutten van potentieel. Slapend talent benadeelt de natuurlijke evolutie van je karakter en je leefwereld. Zoek je eigen potentieel, deel het en stimuleer anderen die nog op zoek zijn. Katalysator van talent; je meest eigenste karaktertrek.

34

Keuzes onderweg


Open je ogen


33

Eenzaam of alleen


© BM '14.VIII.17


Eenzaamheid Op elk moment van je leven kan je het gevoel hebben dat je alleen bent. Hoewel we op zich gedurende onze volledige levenswandel alleen zijn -je spendeert elke seconde van je leven ten slotte enkel met jezelf- delen we toch veel van onze ervaringen. Maar soms is het ook goed om tijd voor jezelf te nemen.
 
En toch is er vaak het gevoel dat alleen zijn toch niet zo leuk is. Alsof het een straf is, een lijden. Maar alleen zijn is op zich een keuze, een nood om contact met jezelf te hebben of net om afstand te nemen van wat er rond je gebeurt. Je dwingt jezelf om je in een staat van alleen zijn te begeven. Het is geen gevoel; het is een keuze je af te zonderen van invloeden van buitenaf om je zo te kunnen richten naar wat echt belangrijk is. Alleen kunnen zijn is dus primordiaal in je zoektocht naar jezelf, want enkel jij kan die evolutie richten. Alleen zijn vermijdt ook het spiegelen en zorgt dat je niet opgeslokt wordt door de aanwezigheid en nood aan aandacht van anderen. Alleen zijn maakt je bewust van jezelf, en neerdalen in jezelf lukt pas wanneer je alleen met jezelf bent. Daarom is alleen zijn nooit een negatieve ervaring. Het kan een deel uitmaken van een emotioneel herstellingsproces waarbij je een aantal dingen op een rijtje wilt plaatsen, maar het kan ook een herbronning zijn of een moment van inspiratie en nietsheid.
 
Eenzaamheid daarentegen is een negatief gevoel, gevormd vanuit emotionele leegte of een verstoring in je levenspatroon. Het is hier niet je keuze alleen te zijn, maar het is wel je keuze om die lege ruimte op te vullen met dit gevoel. Van binnen mis je iets, maar je weet niet concreet wat. En daarom is het gevoel van eenzaamheid zo verscheurend, omdat je de onderliggende reden niet begrijpt. Als eerste reactie zoek je gezelschap op, terwijl net dat de leegte niet opvult. Daarom blijft het gevoel van eenzaamheid zo lang aanslepen en is het moeilijk om uit die vicieuze cirkel te raken, net omdat je je er altijd maar dieper in graaft door jezelf nooit de tijd en ruimte te geven het alleen zijn te leren aanvaarden. Een tekort aan eigenwaarde en een vertekend zelfbeeld maken het gevoel van eenzaamheid nog intenser.
 
De ontstane emotionele leegte wordt best opgevuld door jezelf, gezien er geen andere constante is in je leven. Net daarom is de beste remedie tegen eenzaamheid er bewust voor te kiezen je in een staat van alleen zijn te begeven, gezien die staat van zijn je terugbrengt tot jezelf en je zo die leegte makkelijk met je eigenwaarde kan opvullen. Het wordt een confrontatie van je eigenste zelf, maar na het aanvaarden van het alleen zijn, zal eenzaamheid niet meer dan een vervlogen herinnering zijn.

32

Dodelijke transitie


© BM '14.VIII.13


Transitie Je verlangen is uitgeblust. Je wilt je ogen doven en de schemering uit je gelaat verbannen naar wat een andere wereld zou kunnen zijn. Niks geeft je nog de kracht om in te zien waarom het zo de moeite zou lonen hier nog rond te strompelen. Je vervaagt, je gedachten verloofden zich met je handen en willen er een eind aan maken. Je bent jezelf verloren. Deze emotionele situatie komt vaak voor en gedijt rustig verder. Over de motivering kan niks bepaald worden; elke persoon herkent vanuit zijn verleden de nood om aan een destructieve gedachte een eind te maken.
 
Wanneer de ultieme keuze gemaakt is, is er de gedachte dat er een nieuwe kans zich voordoet. Je hebt emotioneel gefaald in dit lichamelijke zijn, maar in je volgende zielstoestand zal je jezelf herbronnen en verder kunnen werken aan je emotionele ontplooiing. Om de reïncarnatie nog wat spannender te maken, gooien we er karma bij, zodat je volgende leven een les wordt in het oplossen waar je in dit leven in gebreke bent gebleven. De piramidale constructie van afbraak en heropbouw, om zo herleid te worden tot de essentie van geluk, geeft de transitie van leven naar dood een minder harde weerklank en betekent eigenlijk niet meer dan een overgang van gelukstoestand. Maar mag je zelf over die transitie beslissen? Eindigt de vrije wil wanneer het over over leven en dood gaat?
 
De gemakkelijkheid waarmee nu over leven en dood beslist wordt, heeft een directe invloed op hoe we de dood beleven. De drang van derden om over levens te beslissen, is in onze evolutie afstandelijker geworden. Nu wordt die zelfs koelbloediger, gezien fysische interactie bij doden in se zelfs niet meer nodig is. Deels is de norm vervaagd en wordt de dood niet consequent geassocieerd met een gemoedstoestand. Een vredevol gevolg van onze positie ten opzichte van de dood is de wettelijke omkadering om er zelf een eind aan te maken. Doordat we dichter bij dood in onze onmiddellijke omgeving zijn gaan staan en een ander inzicht in lijden hebben verkregen, hebben we nagedacht over hoe we de dood en vrije wil kunnen samenbrengen. Deels vanuit een economische invalshoek werd euthanasie wettelijk omkaderd, om zo lijden te verkorten. Gevoelens kunnen nu gekoppeld worden aan uitgaven, emoties becijferd met facturen, lijden numeriek bepaald.
 
Het taboe rond zelfmoord blijft, want het lijkt een laffe daad, een onmacht. Opgave wordt nog steeds gepercipieerd als een mislukking. Maar zelfmoord is in se gebaseerd op een emotioneel lijden, een gevoelsmatige innerlijke afbraak, en is dan ook moeilijk tastbaar. Euthanasie is meer gericht op fysisch lijden en aftakeling, en wordt dan wel maatschappelijk aanvaard omdat het lijden zo zichtbaar is. Het aloude principe van wat we zien, raakt ons meer. Maar beide vormen van lijden hebben een daad tot gevolg: zelfmoord of euthanasie. Sociaal onaanvaard tegenover wettelijk omkaderd. Emotioneel versus fysisch. En toch zijn beide vormen een opgave of een verlangen naar de volgende stap. Zelfmoord en euthanasie: je transitie naar een intenser geluk, gelijkwaardig aan een natuurlijke dood. Want de dood vervaagt; jij nooit.

31

Jaloezie en zelfbeeld


© BM '14.VIII.04


Jaloezie Jaloezie is een gevolg van het niet voldoende vertrouwen in jezelf, en als resultaat daarvan ook niet in de ander. Als je, vanuit je eigen kennis en vertrouwen, niet voldoende overtuigd bent van de ander zijn gevoelens, dan ontstaat het gevoel van jaloezie. Hoewel de gevoelens van de ander op zich niet relevant zijn voor je zelfbeeld, verkies je om toch je zelfvertrouwen evenredig afhankelijk te laten zijn naargelang de mate van het vertonen van affectie. Het ontbreken van die affectie kan resulteren in een vorm van faalangst of verlatingsangst, bang om de relatie te verliezen. Net die jaloezie is een uiting hiervan, een negatieve verwachting die misschien ingewilligd zal worden. De vrees dat je negatieve verwachting toch ingewilligd zou worden - de ander verlaat je, veroorzaakt een verdedigingsreactie om de aspecten waar je initieel voor gevallen was, beter te doorgronden en te behouden: een spontane vorm van jaloezie.
 
Vanuit je tekort aan zelfvertrouwen zijn de aspecten die je initieel voor die persoon deden vallen en de grootste aantrekkingskracht op je hadden, deze die je later wilt bezitten, of waarvan jij het meeste en exclusief van wilt genieten, en dus ook de aspecten die je niet wilt delen met een ander. Vandaar dat een jaloers persoon de ander dingen wil verbieden, omdat die bang is dat iemand anders zou kunnen binnendringen in die aspecten. De verwachtingen die gecreëerd werden bij het veroveren van de aspecten leiden tot een beschermen van deze, met name een uitsluiting van de ander tot het binnendringen in de aspecten.
 
Alles begint dus bij een aanvaarden van de aspecten - dat die inherent tot de persoonlijkheid van de ander behoren, en het aanvaarden dat deze die persoon maken zoals die is. Mochten die aspecten anders zijn, dan had die persoon waarschijnlijk ook niet voor jou gekozen. Leer dat dit is hoe die persoon in het leven zal staan, ook naar de anderen toe, en je dus zal moeten aanvaarden en erin vertrouwen dat je gevoel bij die persoon juist zit. Want jaloezie is op zich niet slecht. Het toont een gezonde interesse in de aspecten van de ander, en hernieuwt je verlangen naar die persoonlijkheid. Het is een uiting van verlangen, met gradatie. Het ontbreken van enige jaloezie daarentegen kan overkomen als een desinteresse - het maakt je niet uit wat de ander doet, wat geïnterpreteerd kan worden als een tekort aan verlangen. Maar gezien je niet verantwoordelijk bent voor die interpretatie, en je de liefde van een ander niet gereflecteerd hoeft te zien in je zelfbeeld, is de afwezigheid van jaloezie geen teken van barsten in de relatie. Integendeel; het is een bewijs van fundamentele liefde, gebouwd vanuit jezelf en gereflecteerd op de ander.

31 - 40   21 - 30 11-20 1-10 video's

naar boven