De domeinnaam www.lichaamengeest.be staat te koop    » alle info

Adriago

30

Frustratie en passie


© BM '14.VII.19


Frustratie Frustratie is een diep geankerd gevoel dat geen ruimte vindt om zich te uiten. Het duidt op een drang naar verandering, maar het bezit niet de inherente kracht of nodige ruimte om die verandering op een juiste manier te ventileren. Vandaar dat er heel snel het gevoel van boosheid of machteloosheid de kop op steekt. Boosheid toont een zekere emotionele affiniteit met de oorzaak van de frustratie, terwijl machteloosheid net een despreciatie belichaamt.
 
Daarom is het belangrijk je eigen reactie naar aanleiding van de frustratie te bekijken, om zo de verandering al dan niet te versnellen. Want die onderdrukte emoties hebben een zodanige energie dat ze een proces enorm kunnen versnellen -maar ook afbreken. Wanneer je de frustratie kanaliseert via boosheid kan er een constructieve verandering plaatsvinden. Machteloosheid leidt dan weer tot een negatieve emotionele spiraal, die je uiteindelijk dieper in je frustratie doet verdrinken.
 
Boosheid en frustratie steunen allebei op passie, een interne drijfveer die zorgt dat emoties een verandering willen creëren. De passie die een situatie overziet en voelt dat het beter kan, maar niet de juiste weg vindt, vervormt zich tot boosheid. Een opbouwende en creatieve staat van zijn, wordt door een gebrek aan ruimte omgevormd tot een destructieve emotie. Het wegnemen van barrières zorgt ervoor dat die destructieve emotie verandert in een losgelaten wolk van energie, die je passie op een dartele manier omzet in een staat van verandering. Zo wordt je potentieel en passie ten volle gebruikt; door die energie die zich nu opkropt als boosheid en frustratie los te laten en je potentieel de vrije weg te geven.
 
Inherent houdt dit in dat je je emotioneel open stelt, je kwetsbaar maakt, je gevoelens loslaat. En net dat is de vrees die in ons zit. We zorgen indirect voor onze eigen frustratie door onszelf niet toe te laten ons open te stellen voor emoties. Vanuit een sociale conditionering verkiezen we om die emoties op te kroppen, energie in ons op te stapelen, en zo onze passie en potentieel niet ten volle te laten groeien. En door het blokkeren van die groei, hou je alle verandering tegen. Door het wegnemen van die sociale conditionering waarbij gevoelens niet vrij beleefd mogen worden, laat je verandering toe, en net dat is wat een mens zo mooi maakt. Maar daarom moet je eerst alle zekerheden en beschermingen loslaten. Niet meer bang zijn voor wat de ander denkt of voelt, niet meer bang zijn om gekwetst te worden, om vanuit die vrijheid alle maskers te laten vallen en jezelf te uiten.
 
Door het weghalen van al die omkapselingen rond je, stel je je open voor je eigen potentieel. Vanuit je passie manifesteert zich je potentieel, vrijgelaten, en zo verdwijnt je frustratie. Je geeft jezelf de ruimte om te groeien, vanuit jezelf. Je boosheid en frustratie verdwijnen, je potentieel bloeit en je passie drijft je naar verandering. Je creëert jezelf opnieuw, vanuit jezelf.

29

Daten en jullie toekomst


© BM '14.VII.15


Relatie Daten. Een zwaar woord geladen met verwachtingen en zenuwachtigheid. Spannend. Voorafgaand aan de date waren er diepe gesprekken, al dan niet met stemgeluid erbij, maar dan zeker via sociale media of een ander onpersoonlijk hulpmiddel, emotioneel geborgen vanachter een scherm, met enkel foto's en een korte beschrijving als referentie. Door de manier van schrijven is een beeld ontstaan van de ander, waardoor er een zekere verwachting gecreëerd wordt. Maar klopt dat dan met de werkelijkheid? Woorden creëren een wereld, woorden creëren illusies. En net op basis van die woorden wordt een beeld gevormd. Een illusie, doorprikbaar, fundering van verwachtingen, het begin van de ontgoocheling.
 
De date zelf dan. Misschien klopt het beeld dat je had van die persoon met wat je ervaart in werkelijkheid. Maar toch. Nu komen het stemgeluid, de geur, het gedrag, de manier van kijken, de aanraking en de lach tevoorschijn. Nu worden al je zintuigen gebombardeerd met wat voor je zit. Een overvloed aan stimuli komt vrij, je hersenen moeten dit alles snel verwerken. Klopt het met het beeld dat je had? Klopt het met wat je eigenlijk wilde, je ideaalbeeld? En denk je dat wat je nu stoort, die rare lach, vervelende tic of vreemde geur, een obstakel kan zijn voor een verdere relatie?
 
Want hier komt een wezenlijk verschil naar boven. De dame bekijkt de man op lange termijn, als potentiële partner, wat haar toelaat om enkel stimuli die ze vervelend vindt, te negeren, en zich te focussen op wat echt belangrijk is op lange termijn. De man doet hetzelfde, eliminatie van de zintuigen, om ook maar te focussen op wat belangrijk is, maar dan op korte termijn. De dame negeert de bijkomende stimuli om het opgemaakte beeld te doen kloppen, terwijl de man de bijkomende stimuli aanvaardt om tot zijn doel te komen. De dame werd door woorden gecharmeerd, elimineerde de bij te schaven kantjes volgens haar ideaalbeeld, en wil dus de man voor zich hebben. En daarvoor heeft ze een allesbepalend wapen: haar lichaam. De man heeft niks. Echt niks.

De dame negeert de bijkomende stimuli om het opgemaakte beeld te doen kloppen, terwijl de man de bijkomende stimuli aanvaardt om tot zijn doel te komen.

Als meester in manipulerende spelletjes -en dit is niet denigrerend bedoeld- kan de dame te pas en onpas beslissen wanneer ze haar lichaam ter beschikking stelt voor de man, en hem hiermee ook belonen of straffen. Let wel: zolang de aantrekkingskracht er is. Want wanneer die er niet meer is, worden die stimuli elders gezocht. Elke handeling van de man naar de dame toe, welke dan ook, heeft maar één doel. Het buitenzetten van de vuilbak heeft niet als doel om vuile geurtjes buiten te houden; het heeft als doel te dame tevreden te houden, om zo beslag te kunnen leggen op wat het echte doel is. Gezien je dat ook fijn vindt en geniet van wat hij allemaal voor je doet om tot je lichaam te raken, sta je het toe. En zo ontstaat een wederzijdse instemming: de dame stelt vanuit het goedkeuren van de stimuli die ze van de man ontvangt haar lichaam open, terwijl de man gelijk evenredig haar lichaam de waarde toekent van de inzet die hij nodig had om die stimuli te bereiken.
 
Relatie Terug naar de date. De dame is overtuigd van de ontvangen stimuli en de inzet die hij ervoor moest opbrengen. Als beloning beslist ze om haar lichaam te geven. En dan gaat het fout, want één belangrijk gevoel werd genegeerd. Het gevoel dat boven de lichamelijke lusten, de aantrekkingskracht en de tand des tijds staat. Het gevoel dat ervoor zorgt dat, zelfs bij het vervagen van de stimuli, de relatie tussen beiden optimaal kan functioneren. Respect.
 
Een dame die onmiddellijk haar lichaam geeft, zal ook onmiddellijk het respect verliezen bij de man. De focus werd naar het lichamelijke verlegd, en zo werd ook meer nadruk gelegd op de stimuli in plaats van het onderliggende gevoel van respect. Wat je als dame als beloning bedoelde, wordt de ondergang van de lange termijnvisie. Een one-night stand kan wel als basis dienen voor een langdurige relatie. Er is geen voorgemaakt beeld en alle zintuigen werden tegelijk geconfronteerd met de ander. Er is dus geen ruimte voor het negeren van stimuli met lange termijn in het achterhoofd, gezien ook die stimuli gericht zijn op korte termijn. Beide personen beginnen met dezelfde instelling aan het avontuur; zodoende wordt er enkel aanvaard, en niet genegeerd.
 
Je hebt de woorden. Die waren er van in het begin. Maar woorden en intenties vervagen. Je had al een illusie gebaseerd op woorden, waarna je stimuli elimineerde om die illusie te doen kloppen. Zelfmanipulatie à la carte. Baseer je keuzes op gedrag, op wat je ziet, en laat je gevoel daarbij de vrije loop. Laat alle stimuli toe, en laat die het beeld vormen van de man zoals jij die ervaart. Op basis daarvan zal je een juist beeld creëren van wat die man op lange termijn voor je kan betekenen. En pas daarna, wanneer alles goed voelt en het beeld klopt, kan je aan lange termijn denken. Pas dan is het opportuun jezelf te geven en zal je een onmetelijk respect ontvangen.
 
Neem je tijd om jezelf te vinden in de stimuli van de ander, en pas dan zal je elkaar ontdekken als koppel, met lange termijn visie. Elke fysische toegifte tijdens dit proces zal het geheel doen mislukken. Respect wordt, als mengelpot van passie en stimuli, de basis van je relatie. Bouw daar op.

Make it count


Zit stil


Bitter sadness


28

Prioriteiten en behoeften


© BM '14.VII.07


Vanbinnen zit je in een emotionele draaikolk. Er zijn zoveel emoties die op je afkomen, dat je geen idee hebt hoe je die moet plaatsen en aan welke je eerst kan werken. Alles lijkt zo belangrijk, zo verschillend en zo moeilijk dat je in een neerwaartse spiraal terechtkomt. Eruit raken wordt dan een kwestie van prioriteiten.
 
Maar hoe bepaal je wat belangrijker is om je leven terug op het juiste spoor te zetten? Want naast de emotionele turbulentie ben je ook nog op zoek naar een andere job, een huis, een bepaalde situatie die nog opgeklaard moet worden, en nog zo veel meer. Alles komt ineens op je af. En dan wat? Prioriteiten stellen kan je aan de hand van de piramide van Maslow. Hij bepaalde welke behoeftes eerst ingelost moeten worden voordat je naar een ander niveau kon. Anders gezegd; als het lagere niveau niet aanwezig is, heeft het geen zin om problemen aan te pakken die op een hoger niveau liggen.
 
Relatie Als basis zijn er de lichamelijke behoeften zoals slaap, voedsel, drinken, toiletbezoek, seks, sport en comfort. Daarna komt de behoefte aan veiligheid en zekerheid, al dan niet in een georganiseerde kleine of grote groep. Huisvesting, werk en relaties zijn hiervan voorbeelden. Wanneer die behoeftes ingevuld zijn, zoeken we naar samenhorigheid, vriendschap, liefde en positief-sociale relaties.
 
Hogerop staat dan de behoefte aan waardering, erkenning en zelfrespect, die de competentie en het aanzien in groepsverband verhogen. En als laatste komt de zelfverwerkelijking of zelfactualisatie, of de behoefte om je persoonlijkheid en je mentale groeimogelijkheden te ontwikkelen en waarde te geven. Hierbij is het sociale milieu heel erg belangrijk.
 
Samen met het idee om problemen vanop afstand te bekijken en zo een overzicht te bewaren, kan dit een ideale manier zijn om je problemen één voor één aan te pakken, volgens prioriteit en volgens behoefte. De piramide bepaalt wat eerst noodzakelijk is voor een emotioneel evenwicht, en door afstand te houden kan je overzichtelijk zien wat effectief aangepakt moet worden. Dus plaats je even weg van je problemen, bepaal ze, geef ze een naam en schrijf de actie op die noodzakelijk is om die adequaat te verwijderen. En daarna zie je waar die in de piramide passen. Opgelost, in alle rust, puur rationeel. Kan ook ...

27

En draai dat nu eens om ...


© BM '14.VI.24


Relatie Het was vermoeiend. De hele tijd zag je hem dingen doen waarvan je je afvroeg welk nut ze hadden in zijn leven. Of in jullie relatie tout court. Hoe hij bepaalde zaken aanpakte, deed je echt de wenkbrauwen fronsen. Meer zelfs, het frustreerde je. Het vrat je energie op. Met als indirect gevolg dat ook je relatie onder druk kwam te staan. Je kon niet leven met zijn gedrag en stelde je relatie deftig in vraag.
 
En toch. Hij is een ander wezen, een persoonlijkheid die buiten jezelf staat en evolueert in zijn relatie met jou en zichzelf. Maar hij blijft uniek. Jij bent op dezelfde manier in je eigen proces betrokken, en dat weerspiegelt zich in je gedrag naar hem toe. Door hem leer je jezelf kennen, en wordt je in het gezicht gesmeten aan welke vaardigheden je nog moet werken.

Hij is er niet om je ongelukkig te maken. Hij is er als reflectie zodat je, door hem, jezelf leert ontdekken en je jezelf inherent gelukkig kan maken. Vergeef zijn gedrag; het is er om jezelf te vergeven.

Want ook al heeft hij die bevestiging niet nodig, toch is het duidelijk dat jullie gevoelens wederzijds zijn. Het gaat enkel om hoe hij de prioriteiten in zijn leven aanpakt, en dat is iets wat je met geduld kan aanvaarden. Want -zolang het binnen de redelijke normen en waarden gebeurt- maakt het niet uit hoe je iets bereikt; zolang je je maar gelukkig voelt bij het resultaat. Dus glimlach wanneer het resultaat er is, en jaag je niet op over hoe hij daar geraakt is. Wees blij wanneer hij iets bereikt dat hem trots maakt, en jaag je niet op waarom het allemaal zo lang duurde. Het resultaat is belangrijk, niet de weg er naartoe.
 
Door te kijken naar je eigen gedrag naar hem toe, leer je zo veel bij over jezelf. In plaats van te focussen op zijn gedrag en je frustratie daarrond, is het beter je eigen gedrag te analyseren en van daaruit aan je persoonlijkheid te werken. Gewoon alles omdraaien en je energie naar jezelf richten. Want op wat hij voelt, heb je geen invloed, maar je eigen gemoedstoestand bepaal je zelf. En dan voel je dat hij een zalige persoonlijkheid heeft, en je hem eigenlijk heel graag bij je hebt. Hoe hij zijn problemen oplost; da's dan weer zijn zaak. Maar hij komt er wel. Hoef je je echt niet in op te jagen.

26

Egocentrisme en delen


© BM '14.VI.21


Creëer je eigen wereld; zorg dat alles rond je gebeurt zoals jij het zou wensen. Dat is de ideale wereld waarin we hopen te leven, waarbij onze gevoelens in perfecte harmonie leven met onze gecreëerde omgeving. Maar tegelijk creëert die manier van leven ook een vorm van egocentrisme. Je doet wat je graag doet wanneer je het graag doet, en zet je in voor wat je passie brengt. Wat betekent dat je volledig op jezelf gericht leeft, en eigenlijk niks aantrekt van wat er rond je gebeurt. Anderzijds trek je aan wat je bent, dus zou je met die instelling eigenlijk niemand om je heen hebben, want je focust je toch maar op jezelf.
 
Dominantie Het is een vreemd dualisme, waarbij het creëren van je eigen wereld je eigenlijk ook meer in die wereld opsluit en de empathie met wat rond je leeft, doet vervagen. Want uiteindelijk maakt het je niet uit wat de ander denkt of voelt; je aandacht gaat naar je eigen perceptie van je gevoelswereld. In een relatie is dan niet belangrijk wat de ander denkt of voelt, maar wel hoe jij je voelt bij de ander. Opnieuw naar jezelf gericht. Jij bepaalt dan, luisterend naar je gevoelens, wanneer je de ander wilt zien, wat je wilt doen, wat je wilt ervaren. Je bepaalt hoe de ander in je leefwereld past.
 
Maar de partner heeft ook een bepaalde visie over wat een relatie inhoudt, en mischien passen die niet in je leefwereld. Dan botsen beide persoonlijkheden en is er geen sprake van harmonie, maar eerder dominantie. Eén van de twee zal zich moeten schikken naar de kronkelingen van de ander. Eén van de twee zal zijn eigen verlangens aan de kant moeten schuiven om tegemoet te komen aan wat de ander goed doet voelen. En dus is er sprake van opoffering. En dat betekent verlies. Verlies van zin naar de ander, verlies van motivatie, het gevoel gedomineerd te worden, het gevoel niet gewaardeerd te worden. Want er wordt geen rekening gehouden met je eigen gevoelens; alles blijft gebaseerd op de wereld die de partner creëert voor zichzelf. Iemand verliest zichzelf, iemand domineert, en zo is het emotionele evenwicht zoek.
 
Vandaar dat de stelling dat je je eigen wereld moet creëren deels wel klopt, maar als je in een harmonieuze relatie wilt stappen, is het onmogelijk om vanuit die egocentrische visie te delen, en net dat is wat het emotionele evenwicht in je relatie bewaart. Delen vanuit jezelf, vanuit een empathie voor de ander, vanuit een gevoel dat -wanneer de ander zich goed voelt- het je leefwereld zal verbreden.

Vanuit een wederzijds respect en consideratie ontstaat een gevoel van waardering dat er ook met jouw gevoelens rekening gehouden wordt, wat uiteindelijk leidt tot een harmonieuze samensmelting van gevoelens.

Je geluk hangt niet af van de ander, maar het is leuker in een relatie wanneer er een evenwicht is tussen eigen behoeftes en ruimte voor elkaar. Je geeft jezelf voldoende ruimte om je te ontwikkelen, maar tegelijk deel je jezelf met de ander om samen één te worden. Vanuit dat egocentrische gedrag is dit moeilijk te bereiken.
 
Relaties waarin één persoon beslist waar en wanneer en hoe je elkaars tijd doorbrengt, zijn gedoemd om te mislukken omdat de gedomineerde partij zichzelf verliest in de ander. En daar is het in een relatie om te doen. Geef elkaar de tijd en ruimte om zichzelf te zijn, om die persoonlijke ontwikkeling te stimuleren. Maar leer ook te delen met elkaar, voor elkaar, zodat je als koppel op een evenwichtige manier iets moois kan opbouwen. Emotionele dominantie doet verliezen. Wanneer je enkel leeft in je gecreëerde wereld, zal je uiteindelijk alleen verder wandelen. Leer je wereld delen met wie je graag dichtbij je hebt, in volle respect en consideratie. Want net het geven van het gevoel dat de ander ook telt in je relatie, dat de mening en gevoelens van de ander ook in aanmerking genomen worden bij het nemen van beslissingen en het aansturen van je gedrag, leidt exponentieel tot een grotere waardering en motivatie tot het delen van zichzelf. En vanuit dat delen wordt dan een emotionele meerwaarde gecreëerd, gefundeerd op een wederzijds respect. Consideratie en delen, vanuit je gecreërde wereld, vanuit jezelf.

25

De coach in jezelf


© BM '14.VI.13


Enige tijd geleden schreef ik over de meerwaarde van een coach (#11), met uiteraard heftige reacties van coaches. Wat me dieper over het onderwerp deed denken, en dit me sterkte in de opvatting dat een coach eigenlijk niet nodig is om je levensweg te vinden. Want het gebeurt rond je, gratis, elke dag opnieuw. Ons gedrag wordt bepaald door hoe we in het leven staan, grotendeels aangevuld met onze reacties op het gedrag van de anderen. In de overtuiging dat het gedrag van de ander een reflectie is van jezelf, zou het eigenlijk moeten volstaan om je eigen reactie op het gedrag van anderen te analyseren, met hierbij vooral aandacht voor jouw reactie. Strikt gezien kan je dit proces in drie stappen samenvatten.
 
Relatie 1. Aanleiding
Het gedrag van de ander geeft je de aanleiding om een bepaald gevoel te ontwikkelen.
 
2. Oorzaak
De manier waarop je het gedrag van de ander en je eigen gevoel daarrond interpreteert, is de oorzaak van je keuze tot jouw gedrag.
 
3. Gevolg
De actie de je onderneemt komt er als gevolg van je interpretatie van het gedrag van de ander en je gevoel errond. Hierbij zijn er drie mogelijkheden:
   » confrontatie: je voelt de drang om te reageren op dat storende gedrag
   » vermijden: je wandelt weg van het storende gedrag
   » aanvaarden: je kijkt ernaar en doet rustig verder
 
Oorzaak en gevolg liggen in jouw handen, dus tweederde van je gedrag wordt bepaald vanuit jezelf. Jij kiest de twee belangrijkste componenten tussen aanleiding en verantwoordelijkheid voor de gevolgen van je acties. Enkel de initiële vonk, de aanleiding, wordt veroorzaakt door je omgeving. Dus, als je zelf de verantwoordelijkheid draagt, kan je die ook aanpassen. Je oorzaak tot gedrag wordt deels bepaald door je opvoeding en de geldende waarden en normen, door de situaties en door de gevoelsband die je met de aanleiding hebt. Maar hoe dan ook, de gevolgen heb je zelf bepaald. En dus kan je die ook zelf aanpassen; daar heb je niemand voor nodig. Met als conclusie: je creëert je eigen wereld, vanuit jezelf. Welke is dan de plaats van een coach?

24

Bevrijdend dansen


© BM '14.V.21


Bevrijdend dansen

Haar bevallige hand werd één met zijn hand; ze liet zich leiden op de tonen van haar gevoel. Bewogen en vervlogen blik, tot de tranen haar terugbrachten naar wat nu had kunnen zijn. De dans der geliefden, de fluisterende weemoed naar een kordate passie, verslingerd in elkaar.

Haar glimlach was natuurlijk, spontaan. De noten dreven haar mee in een wals van genot, begeleid door de emotie die de muziek opriep. Ze liet zich vallen in zijn armen; hij liet haar hals naar achter glijden, bevallig. Hij wilde die kussen, maar uit respect hield hij zich in. Ze dansten, enig.

Rinkelend glinsterend, de gloed weerkaatsend. Vloeiend bewegend op het ritme, de kadans volgend zonder verpinken, draaiend, rollend. Sierlijk gesierd versierend, de armband valt. Naakte arm. Weerloos glijdt ze in zijn armen, verleid begeleid, begeesterd en verwonderd.

De priemende zon deed haar blik wegglijden over het water. Ze volgde de deinende golven en besefte dat haar oneindig emotionele leven even bepalend was als hun ritme. Met een gelukzalige glimlach sloot ze haar ogen, mijmerend over zijn handen op haar lenden, golvend ritme.

23

Lichamelijk delen

© BM '14.V.18
Copyright ComicHouse.nl


Sexualiteit
 
Gevoelsmens, een argument misbruikt om sex te kunnen hebben, een argument dat verkracht wordt in haar essentie. Soms heb je een klik met iemand. Een blik, een glimlach of een aanraking zijn soms voldoende om je lieftallig kopje op hol te doen slaan. Wilde fantasieën komen boven vanuit een emotioneel tekort in je huidige relatie of een pure fysische opwelling. En net daarom vergeet je die hormale opstoot heel snel. Maar die kan ook blijven nazinderen. Een pure fysische aantrekkingskracht, waarbij een gevoel van delen opborrelt, de zin om jezelf te geven in emotionele en lichamelijke voldoening. Het is geen wilde sex gericht op een orgasme, maar eerder een samensmelten van interne driften in je totaliteit als lichaam en geest.
 
Bij zo'n verbinding, waarbij lichaam en geest zich willen delen met de ander, komt een passievolle beleving naar boven. Ze creëert ruimte voor zelfontplooiing omdat de remmingen op alle vlak weggenomen zijn. Het samensmelten brengt je op ongekende hoogtes die je een emotioneel gevoel van vrijheid geven. Je herkent jezelf in de manier waarop je jezelf volledig kan geven.
 
Het is onmogelijk hier een label op te plakken, maar liefde is het zeker niet. Het is ook geen carnale bevlieging. Het is eerder een verbinding, zonder enige rationele uitleg en waarschijnlijk ook niet voor herhaling vatbaar, maar het brengt je wel tot het diepste van jezelf. En dat is waarschijnlijk wat de man in de cartoon bedoelt: vanuit zijn gevoel laat hij zijn lichaam leiden tot het delen van zichzelf. En is dat nu net wat ons als mensen mooi maakt?

Meditatie



It's all about beauty



22

Tijd vragen schaadt


© BM '14.IV.27


Een emotionele gebeurtenis doet je van binnen wankelen. Een ongekend gevoel overviel je, en je hebt geen idee wat te doen. Van binnen is het één overweldigende kolkende massa aan emoties die in overvloed naar boven komen. Je weet niet wat te doen, dus je vraagt tijd. Je vraagt tijd om alles op een rijtje te zetten, alsof je je gevoelens mathematisch naast elkaar kan leggen om er dan een bewerking mee uit te voeren. Door tijd te vragen hoop je van binnen duidelijkheid te creëren, want de tijd zal je wel raad geven.
 
Tijd Tijd vragen is de grootste vorm van zelfmanipulatie. Tijd vragen is vluchten, of een manier om de vluchtweg zachtjes voor te bereiden. Tijd vragen is het zalige gevoel negeren om plaats te maken voor rationaliteit. Het is je hart herverdelen om de meerderheid aan potentieel lijden, gebaseerd op gevoelens uit het verleden, te verdringen en terug te keren naar de situatie voordien, zonder die overvloed aan ongekende gevoelens. Tijd vragen is jezelf toelaten je gevoel te laten indommelen, zachtjes wegduwend, zodat elk potentieel lijden ver van je weg blijft. Tijd vragen is je gevoel zachtjes sederen, totdat je gevoelloos verder kan; gevoelloos en zonder lijden. Tijd vragen is jezelf toestaan de confrontatie niet aan te gaan met wat je emotioneel overhoop heeft gehaald, want je overtuigt jezelf dat de confrontatie niet nodig is omdat het gevoel mettertijd wel vanzelf zal weggaan. Tijd vragen is die tijd ervaren als een middel om jezelf te manipuleren.
 
Tijd vragen impliceert dat je de oorzaak van dat gevoel indirect vraagt status quo te blijven, zodat jij, nadat je de tijd genomen hebt om je rationeel standpunt te bepalen, kan terugkeren naar het moment wanneer dat gevoel je overviel. Gezien alles rond je continu evolueert, is dit onmogelijk, en zal de oorzaak van dat gevoel mettertijd ook veranderd zijn.

Tijd vragen is je hart herverdelen om de meerderheid aan potentieel lijden, gebaseerd op gevoelens uit het verleden, te verdringen en terug te keren naar de situatie voordien, zonder die overvloed aan ongekende gevoelens.

Tijd vragen negeert, manipuleert, verdringt en zorgt ervoor dat je verstand rustig elk onderdeel van je gevoel kan analyseren en toetsen aan je verleden, om daarna uitermate selectief en zelfbehoudend alle emotionele uitspattingen te elimineren en zo pijn te vermijden. Tijd vragen herleidt het gevoel tot een mathematisch geheel, waarbij elk onderdeel haar meerwaarde en gevoelloosheid tegenover vroeger moet bewijzen. Tijd vragen heelt niet; integendeel.
 
Je vraagt om tijd, en die krijg je. Je krijgt het nu. Tijd is een geschenk in de eeuwigheid om gevoelens te ervaren. Tijd doet je creëren, bouwen, transformeren. Tijd geeft je ook kracht, vanuit je verleden als één immense pot ervaring, kracht om je heden optimaal te ervaren. Volg je gevoel, want dat is puur, ongerept, niet gemanipuleerd. Ervaar jezelf in je meest pure vorm, met het potentiële lijden erbij, en geniet van wat je voelt. Tijd vragen is je grootste emotionele verderf. Tijd vragen schaadt.
 
Wees tijdsefficiënt en gebruik de tijd die je nu voor handen hebt, met alles wat die inhoudt. Tijd geeft je het geschenk dat nu voor je staat. Tijd geeft je exact wat je nu nodig hebt. Pak wat voor je staat, en doe er iets mee. Maakt niet uit wat; instinctief zal je kiezen te doen wat het beste voor je is. Voel wat je overkomt, en geniet ervan. Nu.

21

Stop er nu toch eens mee ...


© BM '14.IV.26


Stop met die zelfmanipulatie. Stop met jezelf dingen wijs te maken en te denken dat je het weet. Je weet niks; je manipuleert gevoelens zodat ze passen in je zelfbeeld, terwijl je jezelf verloochent. Je negeert je lichaam, denkt het allemaal beter te weten, en verkiest zelfs om je eigen gevoelens te sederen. Waar ben je mee bezig? Is het echt zo moeilijk om nu eens stil te zitten, je lieftallig mondje te houden en te luisteren naar jezelf, diep van binnen? Echt zo bang te ontdekken dat je zelfbeeld niet klopt met de gemanipuleerde versie?
 
Relatie Stop ermee, ik smeek het je. Ik zit voor je, en vraag het je: stop ermee. Het doet pijn je emotioneel te zien afzien. Het doet pijn je niet te zien groeien. Mijn grootste frustratie is het verkwisten van potentieel, het verkwisten van een inherente schoonheid die in haar groei belemmerd wordt. Je ondermijnt je eigen innerlijke potentieel om de persoonlijkheid te worden die je diep van binnen bent. Je graaft je zo diep in je bunker dat je zelf niet meer weet waar je voor staat, en je gevoelens slechts nog een schim zijn van wat ze ooit konden betekenen. Stop met die rugzak blind mee te sleuren. Stop ermee om je verleden met alle zonden te belasten en je gevoelens te beschuldigen van meineed. Stop ermee die ervaringen als excuus te gebruiken om maar niet opnieuw gekwetst te worden. Stop ermee de verantwoordelijkheid van je keuzes bij de ander te leggen. Stop met zeveren over de anderen en te klagen dat alles rond je vierkant draait. Stop ermee jezelf te verhinderen intens te voelen, verwonderd te zijn, te ervaren. Ik smeek het je, stop ermee jezelf kapot te maken.
 
"Ik ben een moeilijk persoon", hoor ik je vaak zeggen. En je meent het. En dit geeft je het excuus om consequent vluchtgedrag te vertonen. De vicieuze cirkel bevestigt zichzelf en rechtvaardigt elk gedrag. Je bent zo moeilijk als je je zelf voorstelt en wilt zijn. Je definieert zelf wat moeilijk zijn voor jou betekent, hoewel je dit heel waarschijnlijk spiegelt aan de geldende rolmodellen die je meegeven dat een glimlach geluk voorstelt en naar het werk gaan een plezier is. Dat passie uit je stroomt en dat je een rots in je emotionele oceaan bent, bestand tegen elke vorm van erosie. Het wordt je zo voorgesteld, dus dit is hoe makkelijk zijn wel is. In vergelijking ben jij dus inderdaad moeilijk. Maar hoe saai wordt het wanneer iedereen dan zo makkelijk lijkt en de weg naar geluk op rozenblaadjes geplaveid ligt? Welke ervaring kan je dan nog verrijken en leren intenser te proeven van de wereld rond je? Welke kracht heb je dan nog om je eigen perceptie van de wereld te creëren? Je máákt het moeilijk, om zo je vluchtgedrag te rechtvaardigen. Door jezelf zo op te stellen, verdedig je je schild en creëer je een aversie tegen je gedrag. Om zo de vicieuze cirkel via zelfmanipulatie in stand te houden.

Je eigen complexiteit zorgt voor een ongekende devotie bij wie net jouw unieke karakter wil doorgronden.

Maar je unieke persoonlijkheid zorgt net voor een constante uitdaging voor wie ongerepte gevoelens wil ervaren. Je eigen complexiteit zorgt voor een ongekende devotie bij wie net jouw unieke karakter wil doorgronden. Jezelf zijn is leven, is je weg zoeken, is je authenticiteit herontdekken. Waarom wentel je je dan zo veel in zelfbeklag en sluit je je emotioneel op?
 
Leef en geniet van wat er rond je gebeurt. Leven is ervaren. Alles in je creëert en herbouwt; je moet het alleen durven toelaten en erkennen dat alles wat gebeurt het beste is wat je kan overkomen. Bevrijd jezelf van je dwangmatige terreur en emotionele chantage en kies voor innerlijke vrijheid, in al haar schoonheid en verlatenheid. Aanvaard alles zoals het is en maak er geen gemanipuleerd beeld van om je valse gemoedsrust te geven. Want het leven kent ook dalen, maar net die verhogen de intensiteit van je gevoelens. Die mindere momenten testen je weerstand, bevestigen je overtuigingen en stellen je zelfbeeld opnieuw in vraag. De teleurstellingen leren je opnieuw mens te zijn en helpen je in de transformatie naar jezelf. Je ontgoochelingen geven zin aan je emotionele evolutie en brengen je tot een beter inzicht in wie je bent. Angst brengt je tot de essentie van wie je bent en herinnert je aan wie je wilt zijn. Verdriet en tranen spoelen je essentiële zuivering door en maken plaats voor nieuwe gevoelens en ervaringen. En pijn herinnert je aan wat je beter anders zou doen zonder dat gevoel uit te sluiten.
 
Ik smeek het je; stop ermee jezelf kapot te maken. Zit stil, hou je mond en luister naar wat binnenin je schreeuwt om gehoord te worden. Je snakt naar emotionele vrijheid, maar alles wat je doet, nestelt je dieper in je bunker.
Wees nu toch eens eerlijk met jezelf...

31-40 21-30   11-20 1-10 video's

naar boven